فردريك چارلز ريچاردز ( مترجم : مهين دخت بزرگمهر )

127

سفرنامه فرد ريچاردز ( فارسى )

درشكه بايد اعتراف كرد كه هنگام اقامت در جلفا لذت خريد تا اندازهء زيادى مربوط به روشى است كه براى رسيدن بدانجا به كار مىرود . زمانى كه پروفسور براون مجبور به اقامت در جلفا بود مىگفت كه براى رسيدن به بازارهاى اصفهان تقريبا يك ساعت وقت لازم است . در حال حاضر اين فاصله را مىتوان به وسيلهء يك درشكهء دو اسبه در مدتى كمتر از بيست دقيقه طى كرد . ممكن است انگليسيهاى مقيم جلفا ديگر رفتن به جلفا را به وسيلهء درشكه موضوع جالب توجهى براى نوشتن نپندارند . البته اين جزاى اقامت زياد در يك محل است كه در نتيجه ، شخص نسبت به چيزهايى كه هر روز پيش چشمش رخ مىدهد آشنايى تحقيرآميزى پيدا مىكند . در حالى كه همين چيزها براى مسافران گذرنده لذت‌بخش است . عدهء زيادى انگليسى در ايران اقامت دارند كه مىتوانند داستانهاى جذابى از مشاهدات خويش نقل كنند و براى نوشتن دربارهء عادات و رسوم مردم ايران از اشخاص غريبى كه تازه وارد دروازه شده‌اند مجهزتر مىباشند . ولى در پاسخ چنين پيشنهادى فقط شانه‌هاى خود را بالا مىاندازند . چنان كه شخص به اين نتيجه مىرسد كه اقامت مسافر در يك محل بسيار بد است . چه ، به مرور زمان مناظر و نغمات و صداهايى كه در مراحل مختلف مسافرت با آنها مواجه مىشود و از آنها لذت مىبرد بتدريج در نظرش پيش پا افتاده و مبتذل مىگردد . در اصفهان شخص تقريبا هر روز تحت تأثير يك چيز تازه قرار مىگيرد . اولين مسافرت از اصفهان به جلفا به وسيلهء درشكه به هيچ وجه مبتذل نيست . سوار شدن در هر يك از وسائط نقليه براى نخستين بار ، داراى لذات و خصوصياتى است . مخصوصا